Η μαγειρίτσα της μαμάς

Λίγο πρόωρη η συνταγή δεδομένου ότι οι περισσότεροι νηστεύουμε ή θα ξεκινήσουμε να νηστεύουμε την Μ. Εβδομάδα, θεώρησα ότι δεν βλάπτει να πάρουμε μια κλέφτη ματιά της μας περιμένει στο τέλος της νηστείας - για όσους λαχταρούν την μαγειρίτσα, γιατί εγώ για να είναι ειλικρινής ανυπομονώ να φάω το πασχαλινό τσουρέκι και τα κόκκινα αυγά. Αλλά περί ορέξεως….

Λοιπόν αυτή είναι η μαγειρίτσα της μαμάς μου έχει ως εξής:

Υλικά
1 συκωταριά
1 εντεριά
5-6 φρέσκα κρεμμυδάκια, ψιλοκομμένα
1 ματσάκι μάραθο ψιλοκομμένο
3 μαρούλια ψιλοκομμένα (τα τρυφερά φύλλα)
λάδι
1 φλιτζάνι ρύζι (γλάσε)
2 αυγά
χυμό από 1-2 λεμόνια
αλάτι
πιπέρι

Εκτέλεση
Πλένουμε καλά τη συκωταριά και τα έντερα (πολύ καλά – μέσα έξω) και τα ζεματάμε σε βραστό νερό. Τα σουρώνουμε και αφού τα αφήσουμε να κρυώσουν τα ψιλοκόβουμε.

Βάζουμε το λάδι σε μεγάλη κατσαρόλα και το αφήνουμε να κάψει. Σωτάρουμε τα κρεμμυδάκια για 4-5 λεπτά, ίσα να μαραθούν και προσθέτουμε τα έντερα και την συκωταριά και τα γυρίζουμε 1-2 φορές. Αλατοπιπερώνουμε και ρίχνουμε και το μάραθο. Προσθέτουμε το μαρούλι και το γυρίζουμε μέχρι να μαραθεί. Ρίχνουμε νερό μέχρι να καλυφθούν τα υλικά. Αφήνουμε το φαγητό να σιγοβράσει με σκεπασμένη την κατσαρόλα για περίπου 45’ ελέγχοντας αν χρειάζεται κι άλλο νερό.

Προσθέτουμε το ρύζι και το αφήνουμε να σιγοβράσει για άλλα 20 λεπτά.

Σε ένα μπώλ χτυπάμε τα ασπράδια των αυγών μέχρι να γίνουν μαρέγκα, προσθέτουμε τους κρόκους και το λεμόνι σιγά – σιγά ανακατεύοντας συνεχώς. Με μια κουτάλα της σούπας ρίχνουμε λίγο – λίγο ζουμί από φαγητό προκειμένου να φτάσει το αυγολέμονο στην θερμοκρασία του φαγητού και να μην κόψει.

Αυγοκόβουμε την μαγειρίτσα και καλή μας όρεξη.

Θα ακολουθήσει φωτογραφία.

Tip: Την μαγειρίτσα συνήθως την φτιάχνουμε πριν πάμε στην εκκλησία, νωρίς το απόγευμα του Μ Σαββάτου και την αυγοκόβουμε μόλις γυρίσουμε από την εκκλησία.

Μανιτάρια με ελιές

Μου αρέσει πολύ ο συνδυασμός μανιταριών με ελιές, είτε σε σάλτσα κρέατος είτε και μόνα τους. Τώρα με τη νηστεία και για να ξεγελάσεις τους άνδρες της οικογένειας, μια μακαρονάδα με σάλτσα μανιταριών με ελιές είναι ό,τι πρέπει. Η γεύση ξεγελά προς το κρέας.

Υλικά
1 πακέτο φρέσκα μανιτάρια, πλυμένα και κομμένα σε φέτες
1 κρεμμύδι κομμένο σε φέτες
15-20 ελιές χωρίς το κουκούτσι και κομμένες σε φετάκια
λίγη ρίγανη
1 κ.σ. ελαιόλαδο
Προαιρετικά 2-3 φέτες λιαστής ντομάτας
ή 200 ml χυμό ντομάτας
το χυμό μισού λεμονιού
αλάτι-πιπέρι

Εκτέλεση
Σε ένα βαθύ τηγανάκι (με καπάκι) τσιγαρίζουμε στο ελαιόλαδο  τα κρεμμύδια για 4-5 λεπτά,

προσθέτουμε τα μανιτάρια και τις ελιές και τα τσιγαρίζουμε όλα μαζί για άλλα 3 λεπτά.

Ρίχνουμε (αν θέλουμε τη λιαστή ντομάτα ή το χυμό ντομάτας), αλάτι, πιπέρι και ρίγανη και το χυμό του λεμονιού. Τα αφήνουμε να σιγοβράσουν με κλειστό καπάκι για περίπου 10 λεπτά. Σερβίρουμε με μακαρόνια ή ρύζι.

Πλέκοντας με βελονάκι!

Μία πολύ ευχάριστη ασχολία είναι το πλέξιμο είτε με βελόνες είτε με βελονάκι. Όπως όλες οι γυναίκες της ηλικίας μου στα εφηβικά τους χρόνια έμαθαν από την μανούλα ή την γιαγιά να κεντούν, να πλέκουν, να ράβουν στοιχειωδώς, να μαγειρεύουν, κλπ. έτσι για να μην γίνουν ακαμάτες (ο σκοπός μάλλον ήταν να διαμορφώσουν χρυσοχέρες νοικοκυρές παράλληλα με όποια καλή μόρφωση). Την εποχή εκείνη δεν μπορώ να πω ότι εκτίμησα ιδιαίτερα τις ασχολίες αυτές, ιδιαίτερα αυτές που καταλάμβαναν τα καλοκαιρινά απογεύματα - κέντημα, πλέξιμο -  πιο πολύ για αγγαρεία έφερναν και κοπιάζαμε να τελειώσουμε τις σειρές γρήγορα γρήγορα προκειμένου μετά να πάμε για μπάνιο και βόλτα. Αργότερα, πολύ αργότερα όταν άρχισα να διακατέχομαι από νοσταλγικά συναισθήματα και όταν συνειδητοποίησα πόση αξία έχουν όχι τόσο για τα έργα που προκύπτουν όσο για την ψυχική ηρεμία που προσφέρουν κατά τη διάρκεια της ... δημιουργίας,  κυριολεκτικά έπιασα ό,τι νήμα βρήκα μπροστά μου, παράταιρα βελονάκια και βελόνες και ξεκίνησα αρχικά να δω αν θυμάμαι τίποτε (πιστέψτε με ούτε πως κρατούν το βελονάκι δεν θυμόμουν αρχικά) και κατόπιν να δημιουργώ ανορθόδοξα θα έλεγα πραγματάκια με σχέδια που "εμπνέομαι" εκείνη τη στιγμή, τα οποία λόγω έλλειψης χρόνου δεν προλαβαίνω πολλές φορές να τελειώσω. Ερασιτέχνης του "αθλήματος" είμαι και κάνω το κέφι μου, ... και ελπίζω να μην φανώ "βέβηλη" στις φίλες που δημιουργούν αριστουργήματα και πραγματικά τις θαυμάζω.

Μια πρώτη γεύση από τις ... δημιουργίες μου:

Μια θήκη για ποτήρι ή μπουκάλι ή μολυβοθήκη (που δεν την έχω φτιάξει ακόμη),

Ένα σουβέρ,

 Μια δαντέλα, που ακόμη δεν ξέρω πως να αξιοποιήσω

Ένα τσαντάκι, το οποίο μην το βλέπετε έτσι, έχει σχεδιάκι αλλά πρέπει να μπει η φόδρα για να δείξει και το κούμπωμα

Τσουρέκια

Τη συνταγή αυτή την κάνει η θεία μου η Κανέλα από την Αμερική. Αρέσει πολύ σε όλους και φέτος αποφάσισα να την ακολουθήσω. Μία συνταγή από συγγενείς και φίλους πάντα σε φέρνει πιο κοντά τους. Οσο αχολούμε με αυτά τους έχω συνέχεια στο μυαλό μου. Θυμάμαι στιγμές που έχουμε περάσει μαζί. Είναι μακριά και μου λείπουν πολύ. Ελπίζω του χρόνου να τα φτιάξουμε μαζί. Ίσως είναι νωρίς για τσουρέκια αλλά μια και είμαστε σε διαρκή μετακίνηση την Μεγάλη Εβδομάδα είπα να τα κάνω τώρα γιατί θέλουν το χρόνο τους. Τα τυλίγω σε μεμβράνη και τα διατηρώ στην κατάψυξη. Με το ξεπάγωμα είναι σαν φρέσκα.

Υλικά
8 φλιτζάνια αλεύρι Αλατίνη
1 1/2 φλιτζάνι ζάχαρη
½ πακέτο βούτυρο Κερκύρας
½ πακέτο βούτυρο Μινερβίνη γάλακτος
3 αυγά ολόκληρα
3 ασπράδια
2 κύβοι μαγιάς
1 ½ φλιτζάνι γάλα
½ φλιτζάνι νερό χλιαρό
1 κουταλιά μαστίχα
3 κουταλιές μαχλέπι
Λίγο ξύσμα πορτοκαλιού (προαιρετικά)

Εκτέλεση
Λιώνουμε τη μαγιά στο χλιαρό νερό και ρίχνουμε λίγο αλεύρι να γίνει ένα χυλός. Το αφήνουμε να φουσκώσει και να διπλασιαστεί σε όγκο. Χτυπάμε τα αυγά με τη ζάχαρη στο μίξερ. Αλέθουμε τη μαστίχα και το μαχλέπι στο μούλτι μαζί με λίγη ζάχαρη. Αδειάζουμε τη μαγιά που έχει φουσκώσει, τη ζάχαρη με τα αυγά και τα μυρωδικά σε μία λεκάνη ή στο μίξερ και τα ανακατεύουμε. Προσθέτουμε λίγο, λίγο το αλεύρι και στο τέλος το βούτυρο λιωμένο. Αφού έχουμε δουλέψει καλά τη ζύμη για 20 λεπτά περίπου, την αφήνουμε στη λεκάνη σκεπασμένη με μια πετσέτα να φουσκώσει. Όταν φουσκώσει αρκετά την ξαναζυμώνουμε και αρχίζουμε να πλάθουμε τα τσουρέκια. Τα τοποθετούμε αραιά στο ταψί για να μη κολλήσουν και τα αφήνουμε πάλι να φουσκώσουν. Τέλος τα αλείφουμε με αυγό και τα ψήνουμε στους 200 βαθμούς μέχρι να ροδίσουν.
Καλή Επιτυχία και Καλό Πάσχα!

Σπιτική Πίτσα!

Όλοι και όλες λίγο πολύ φτιάχνουμε σπιτική πίτσα για την οικογένεια ή τους φίλους μας ή τους φίλους των παιδιών μας ένα Σάββατο βραδάκι. Έτσι και σήμερα που ο γιος μου φιλοξενεί έναν φίλο του σπίτι μας, έφτιαξα το αγαπημένο φαγητό για να το χαρούν και να το χαρούμε. Ο κυριότερος λόγος όμως της ανάρτησης είναι ότι επιτέλους πήρα μπαταρίες για τη φωτογραφική μηχανή, η οποία με εγκατέλειψε μόλις ξεκινήσαμε με το blog και κάθε μέρα κανόνιζα να πάρω μπαταρίες, μέχρι που η φίλη μου η Θεανώ απηυδισμένη μου έφερε εκείνη την Παρασκευή. Μες στην τρελή χαρά και εγώ υπερέβαλα εαυτόν με την φωτογράφιση της πίτσας προκαλώντας τη θυμηδία μές στο σπίτι. Φυσικά είχα πολύτιμο βοηθό την κόρη, η οποία συνέβαλε τα μάλα τόσο στην παρασκευή της πίτσας όσο και στη φωτόγραφιση. Σας παρουσιάζω λοιπόν τα αποτελέσματα! Τα υλικά που προτείνονται φθάνουν για τρία ταψιά πίτσας.

Υλικά

Για τη ζύμη
5 κούπες αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 αυγό
2 φακελλάκια ξερή μαγιά
50 γρ. λάδι
2 κ.γ. αλάτι
ρίγανη
νερό όσο πάρει (γύρω στα 350 ml)

Για τη σάλτσα
1 κ.σ. ελαιόλαδο
150-200 γρ. πασσάτα
μια πρέζα αλάτι
μια πρέζα πιπέρι
1 κ.σ. ξερό βασιλικό
λίγο νερό

Για την ... γέμιση
20 φέτες ζαμπόν ή ωμοπλάτη για τοστ
6-8 φέτες μπέηκον ψιλοκομμένο
10 μανιταράκια φρέσκα ψιλοκομμένα
 4 πιπεριές κέρατο κομμένες σε ροδέλλες
2 ντομάτες κομμένες σε φέτες
1 κρεμμύδι κομμένο σε φέτες
200 γρ. τυρί ρεγκάτο τριμμένο

Εκτέλεση
 Βάζουμε στον αρτοπαρασκευαστή τα υλικά για τη ζύμη και σε 45 λεπτά παραλαμβάνουμε έτοιμη τη ζύμη της πίτσας όπως φαίνεται στη φωτογραφία ωραία φουσκωμένη.

Για ζύμωμα στο χέρι δείτε τις συνταγές της ελιόπιτας ή της σπανακοπρασόπιτας.

Σε ένα κατσαρολάκι βάζουμε μια κουταλιά λάδι και μόλις κάψει ρίχνουμε το χυμό της ντομάτας, αλάτι, πιπέρι και βασιλικό. Προσθέτουμε λίγο νερό και αφήνουμε να σιγοβράσει για 10 λεπτά.

Σε ένα τηγανάκι τσιγαρίζουμε σε ελάχιστο λάδι το κρεμμύδι μέχρι να πάρει καστανό χρώμα
(η κόρη ανέλαβε τη δουλειά αυτή)

Χωρίζουμε τη ζύμη σε τρεις μπάλες (στη φωτογραφία η ζύμη πριν χωριστεί)

Ανοίγουμε τη κάθε μπάλα σε δίσκο και με τη βοήθεια του πλάστη την απλώνουμε. Στα εστιατόρια περιστρέφουν τη ζύμη στο δάχτυλο, εγώ απλώς την κρατώ στα χέρια (σα να απλώνω ρούχα στην απλώστρα) μέχρι να μακρύνει από κάθε πλευρά

Την απλώνουμε σε λαδωμένο ταψάκι

 Ρίχνουμε 3περίπου κ.σ. σάλτσα

Πάνω στη σάλτσα 7 περίπου φέτες ζαμπόν μέχρι να καλυφθεί η επιφάνεια

Καλύπτουμε με μπόλικο τυρί

και από επάνω αραδιάζουμε τις πιπεριές, τα μανιτάρια, το κρεμμύδι, το μπέηκον και τις ντομάτες

Βάζουμε το ταψί σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 βαθμούς για 20 λεπτά περίπου. Σερβίρουμε και τρώμε!

Καλή όρεξη!!!

Ελιόπιτα

Εν μέσω νηστείας οι πίτες έχουν την τιμητική τους. Μια διαφορετική πίτα που τη συνταγή την ξεσήκωσα πριν από πολλά χρόνια από μια φίλη με καταγωγή από την Κύπρο, που την έφτιαχνε συχνά ενμέσω Σαρακοστής.


Υλικά

Για  το φύλλο
5 φλιτζάνια αλεύρι
100 ml ελαιόλαδο
1 κ.γ. σόδα
1 κ.σ. ξύδι 
1 κ.γ. αλάτι
1 κ.γ. γλυκάνισο
νερό όσο πάρει (περίπου 350-400 ml)

Για τη γέμιση
400 γρ. ελιές μαύρες χωρίς κουκούτσι,ψιλοκομμένες
3 φρέσκα κρεμμυδάκια, ψιλοκομμένα
2 πράσα (μόνο το λευκό μέρος) ψιλοκομμένο
1/2ματσάκι άνηθο ψιλοκομμένο
λίγο δυόσμο

Εκτέλεση

Αν δεν κάνουμε τη ζύμη στον αρτοπαρασκευαστή , οι οδηγίες έχουν ως εξής: Σε μια λεκανίτσα ανακατεύουμε το αλεύρι με τη σόδα, το αλάτι, το γλυκάνισο. Προσθέτουμε το λάδι και τρίβουμε το αλεύρι με το λάδι. Ρίχνουμε τη μια κουταλιά ξύδι και προσθέτουμε λίγο λίγο το νερό και ζυμώνουμε μέχρι η ζύμη να γίνει μαλακή και ελαστική και να κολλά ελάχιστα στα δάχτυλα. Χωρίζουμε τη ζύμη σε 2 μπαλάκια και την αφήνουμε να ξεκουραστεί σκεπασμένη με πετσέτα για μισή ώρα.
Σε ένα μπωλ αναμιγνύουμε τις ελιές, τα κρεμμυδάκια, το πράσο, τον άνηθο και τον δυόσμο.
Με κάθε μπάλα ζύμης ανοίγουμε ένα χοντρό φύλλο.
Σε λαδωμένο ταψί απλώνουμε το ένα φύλλο και ρίχνουμε τη γέμιση απλώνοντάς την να πάει παντού. Σκεπάζουμε με το δεύτερο φύλλο και ενώνουμε τα άκρα. Χαράσσουμε την επιφάνεια σε κομμάτια και ραντίζουμε με λίγο λάδι. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους
Ανοίγουμε το κάθε μπαλλάκι σε χοντρό φύλλο. βαθμούς για 45 λεπτά περίπου.

Αν νηστεύουμε και το λάδι, τότε τη ζύμη τη φτιάχνουμε με ταχίνι αντί για λάδι (οπότε διαλύουμε σε λίγο νερό το ταχίνι και ζυμώνουμε με το αλεύρι), και ραντίζουμε την πίτα πριν το ψήσιμο με νερό.

Μύδια ογκρατέν

Υλικά
1 κ.μύδια φρέσκα (ή κατεψυγμένα με το μισό κέλυφος)
100 γρ. φρυγανιά τριμμένη
100 γρ. παρμεζάνα
μισό φλυτζάνι ελαιόλαδο
μαϊντανός ψιλοκομμένος
4 σκελίδες σκόρδο λιωμένες

Εκτέλεση
Πλένουμε καλά τα μύδια, τα βουρτσίζουμε για να φύγει το γεννάκι και στη συνέχεια τα ρίχνουμε σε κατσαρόλα με νερό που βράζει και τα αφήνουμε να βράσουν για 5 λεπτά. Τα σουρώνουμε και κρατάμε ένα φλιτζάνι από το ζουμί τους. Όσα μύδια δεν άνοιξαν τα πετάμε. Στη συνέχεια, αφαιρούμε το ένα κέλυφος, προσέχοντας να παραμείνει η ψύχα τους στο άλλο και τα κελύφη με την ψύχα τα βάζουμε σε πυρίμαχη πιατέλα ή ταψί. Σε περίπτωση που χρησιμοποιήσουμε κατεψυγμένα μισά, τα αφήνουμε να ξεπαγώσουν, βράζουμε, σουρώνουμε (κρατώντας το φλιτζάνι ζουμί) και τα βάζουμε στην πυρίμαχη πιατέλα ή ταψί.
Σε ένα μπωλ ανακατεύουμε τη φρυγανιά, τη παρμεζάνα, τον μαϊντανό και το σκόρδο και σε ένα άλλο αναμιγνύουμε το λάδι με το ζουμί από τα μύδια. Από το μείγμα της φρυγανιάς ρίχνουμε μια κουταλιά πάνω στα μύδια και περιχύνουμε κατόπιν με το μείγμα του λαδιού.
Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 220 βαθμούς μέχρι να ροδίσουν  (5-6 λεπτά) και σερβίρουμε ζεστά.

Και τα σεμέν έχουνε ψυχή!

Με αφορμή μια πρόσφατη εμπειρία που είχα ένα κέντημα που κατόπιν …. ανωτέρας βίας … κοσμεί το τραπεζάκι του σαλονιού μου, ήθελα να γράψω δύο λέξεις για αυτά τα παρεξηγημένα στην πραγματικότητα έργα τέχνης. Επειδή πολλοί από εμάς μεγάλωσαν σε σπίτια που τα σεμέν και τα παντώς είδους εργόχειρα στόλιζαν και το τελευταίο έπιπλο του σπιτιού, συνήθως η εικόνα του δικού μας σπιτιού είναι λίγο πιο αφαιρετική. Βέβαια φτάνει κάποια στιγμή η ώρα που αυτή η πλούσια συλλογή θα περάσει στην ιδιοκτησία μας. Και πιστέψέ με είναι πολύ δύσκολο να αντέξεις την ψυχολογική πίεση και τις αφόρητες τύψεις που είναι έτοιμες οι μαμάδες, οι γιαγιάδες και οι πεθερές να σε φορτώσουν για το κόπο τους, αλλά και για την αξία του χειροποίητου που ως αδαής αγνοείς. Πάντα όμως υπάρχει χώρος για ένα έστω κομμάτι (όποια και αν είναι η διακόσμηση του σπιτιού) και εναλλακτικοί τρόποι να στρωθεί. Μπορείτε για παράδειγμα να το βάλετε στο πλάι και όχι στο κέντρο του επίπλου και να περιοριστείτε σε λιγότερα και ίσως πιο μοντέρνα διασκοσμητικά αντικείμενα. Εγώ πάντως το έβαλα κάπως έτσι (βλέπε φωτό) και μετά από 2-3 ημέρες που χρειάστηκαν για να το συνηθίσει το μάτι μου, άρχισε να μου αρέσει.

Ζελές με Γιαούρτι και Ανανά

Μια και φτιάχνει ο καιρός και η άνοιξη κάνει πιο έντονη την παρουσία της, είπα να παρουσιάσω ένα γλυκό ψυγείου. Αυτό το γλυκό το λάτρεψα όταν το έφαγα. Αρέσει πολύ και στα παιδιά. Είναι εύκολο, γρήγορο, ελαφρύ, δροσιστικό και με λίγες θερμίδες. Είναι ιδανικό για επιδόρπιο.


Υλικά
2 φακελάκια ζελέ κεράσι
2 φακελάκια ζελέ ανανά
1 κονσέρβα ανανά
2 κεσεδάκια γιαούρτι total
1 κουτί μπισκότα digestive

Εκτέλεση
Λιώνουμε το ζελέ κεράσι σε 2 ποτήρια βραστό νερό. Προσθέτουμε ένα ποτήρι κρύο και το ανακατεύουμε καλά. Το βάζουμε σε ένα στρογγυλό ταψάκι. Το αφήνουμε στο ψυγείο να πήξει για 2 ώρες. Έπειτα λιώνουμε το ζελέ ανανά με 1 1/2 ποτήρι βραστό νερό και προσθέτουμε και 1 ποτήρι ζουμί από την κομπόστα του ανανά. Μέσα εκεί αδειάζουμε τα γιαούρτια και τα ανακατεύουμε με ένα σύρμα μέχρι να ομογενοποιηθεί το μείγμα Το ρίχνουμε στο ταψί μας και το αφήνουμε και αυτό στο ψυγείο να πήξει. Μόλις αρχίζει να πήζει,στρώνουμε τα μπισκότα από πάνω. Αφού θα έχει πήξει καλά βουτάμε το ταψί σε λίγο βραστό νερό για να ξεκολλήσει ο ζελές και να μπορούμε να το αναποδογυρίσουμε σε μιά πιατέλα και να έρθει ο κόκκινος ζελές από την πάνω μεριά. Στο τέλος στρώνουμε τις φέτες του ανανά. Αν έχετε ταψί με τσέρκι μπορείτε να τα φτιάξετε με διαφορετική σειρά ξεκινώντας πρώτα από τα μπισκότα, συνεχίζοντας με το ζελέ και το γιαούρτι και τέλος τον ζελέ κεράσι. Έτσι δεν θα χρειαστεί να το αναποδογυρίσετε Επίσης τα μπισκότα μπορείτε να τα λιώσετε στο multi με λίγο βιτάμ και να κάνετε μια στρώση λεπτή σαν του cheese cake.
Καλή Επιτυχία!

Γαρίδες ούζου

Καλό μήνα και καλή πρωταπριλιά! Σήμερα σας παρουσιάζω μια πολύ αγαπημένη μου συνταγή, τις γαρίδες ούζου. Η συνταγή αυτή ήταν από τις πρώτες μου προσπάθειες στην κουζίνα και μου την πρότεινε η πολυαγαπημένη φίλη και κουμπάρα μου Παρασκευή. Εγώ πάντως συνδυάζω την σάλτσα αυτή με ζυμαρικά, καθότι είμαι και μακαρονού, και απολαμβάνω τόσο πολύ αυτό το απλό και εύκολο σε εκτέλεση πιάτο. Είναι βέβαια συνταγή φουλ στις θερμίδες!

Ελπίζω να σας αρέσει!

Υλικά
• 1 κιλό γαρίδες
• 2 κρεμμυδάκια φρέσκα
• 3 σκελίδες σκόρδο
• 2 κουταλιές βούτυρο
• 1 ποτήρι του κρασιού ούζο
• 2 κουτάκια κρέμα γάλακτος (μεσαίου μεγέθους)
• 1 ματσάκι άνηθο
• Χοντροκομμένο αλάτι
• Φρεσκοτριμμένο πιπέρι
• 1 πακέτο ρύζι σπυρωτό

Εκτέλεση

Βράζουμε τις γαρίδες σε μπόλικο νερό για περίπου δέκα λεπτά. Τις βγάζουμε με τρυπητή κουτάλα και κρατάμε το ζουμί τους.
Τσιγαρίζουμε με το βούτυρο τα φρέσκα κρεμμυδάκια με το σκόρδο μέχρι να πάρουν χρώμα και στην συνέχεια ρίχνουμε μέσα τις γαρίδες. Τις σβήνουμε με το ούζο και τις ανακατεύουμε καλά μέχρι να πάρουν την μυρωδιά του, ρίχνοντας χοντρό αλάτι. Στη συνέχεια ρίχνουμε μέσα και τις δύο κρέμες γάλακτος και αφήνουμε τα υλικά να πάρουν μία βράση.
Παράλληλα βράζουμε το ρύζι μέσα στο ζουμί που είχαμε βράσει τις γαρίδες. Το σουρώνουμε και προσθέτουμε το ρύζι μέσα στο σκεύος με τις γαρίδες με τη σάλτσα. Αφού ανακατέψουμε καλά με μια κουτάλα τα υλικά, ρίχνουμε τον ψιλοκομμένο άνηθο και μπόλικο φρεσκοτριμμένο πιπέρι και αφήνουμε την σάλτσα να τραβήξει.

Καλή απόλαυση!!