Σαρδέλες λαδορίγανη στο σαγανάκι

 Ο πεθερός μου κάθε φορά που έφερνε σαρδέλες, ξεχώριζε λίγες και σε ένα μικρό κατσαρολάκι, σαγανάκια τα λέμε εμείς, τις έβραζε με λίγο νερό, λίγο λάδι, λίγο χυμό λεμονιού και ρίγανη. Για να πέφτει η χοληστερίνη μας έλεγε.  Έλα όμως που με ξετρέλανε η γεύση και μου αρέσει να βουτώ και το ψωμάκι μου στο ζουμάκι τους, οπότε κάθε φορά που έχουμε σαρδέλες ξεκλέβω λίγες και τις φτιάχνω με αυτόν τον τρόπο. Ούτε υλικά να σας δώσω χρειάζεται, ούτε οδηγίες εκτέλεσης. Ήδη τις είπα.

Σπιτικά Παξιμάδια Ολικής Αλέσεως

Τα παξιμάδια αυτά τα έφτιαχνε η γιαγιά μου στο χωριό με άσπρο αλεύρι σε φούρνο με ξύλα. Θυμάμαι την χαρά μου όταν βρισκόμουν εκεί, σαν παιδί και ζύμωνε ψωμί γιατί τότε θα έφτιαχνε αυτά τα ωραία μυρωδάτα παξιμάδια και το κουλιάτσι. Έτσι το ονομάζανε μετά το πρώτο ψήσιμο που ήταν ακόμη μαλακό πριν το ξαναφουρνίσει σε φέτες. Συνήθως αυτά μας τα έπλαθε σε μορφή κουλουριού και τα τρώγαμε ζεστά μόλις έβγαιναν από τον φούρνο. Τα παξιμάδια τα διατηρούσαν σε πάνινα σακουλάκια για αρκετές ημέρες.

Υλικά

3 κούπες αλεύρι ολικής αλέσεως

1 κούπα αλεύρι άσπρο

2 κούπες νερό

½ κούπας λάδι

1 φακελάκι μαγιά

5 κουταλάκια ζάχαρη (ή 10 αν τα προτιμάτε γλυκά)

2 κουταλάκια γλυκάνισο

1 κουταλάκι κανέλλα

Μια πρέζα αλάτι

ΕκτέλεσηΑνακατεύουμε όλα τα υλικά μαζί στο μίξερ με τον γάντζο ή στο χέρι. Αφήνουμε τη ζύμη να φουσκώσει. Πλάθουμε τρία φρατζολάκια, τα χαράζουμε σε φέτες από πάνω και περιμένουμε να διπλασιαστούνε σε όγκο.

Τα ψήνουμε στους 200 βαθμούς για 1 ώρα περίπου.
Τα αφήνουμε να κρυώσουν λίγο. Κόβουμε τις φέτες και τις απλώνουμε στο ταψί. Τα ψήνουμε σε χαμηλή θερμοκρασία για μισή ώρα.

Ότι καλύτερο για το πρωινό μας.

Χοιρινό ψητό στη γάστρα ή χοιρινό pot roast

Πριν  από κάποια χρόνια είχα δώσει σε ένα άλλο blog μια συνταγή για μοσχάρι ψητό στη γάστρα, άλλως όπως είναι γνωστό ως pot roast.  Αποτελεί ένα από τα αγαπημένα φαγητά της οικογένειας για κυριακάτικο τραπέζι, και χρησιμοποιώ άλλοτε μοσχάρι, άλλοτε χοιρινό. Άλλοτε το συνοδεύω με πατατούλες και baby carrots, άλλοτε με ανάμεικτα λαχανικά και άλλοτε χωρίς συνοδεία με μόνη τη σάλτσα του. Επειδή όλη η νοστιμιά του έγκειται στο πολύ αργό ψήσιμο (4 ώρες)χ ωρίς κανέναν έλεγχο στο ενδιάμεσο με μια πολύ μικρή προετοιμασία στην αρχή, όπως είχα πει και τότε και θερμά υποστηρίζω, το βάζουμε στο φούρνο ένα ηλιόλουστο κυριακάτικο πρωινό σαν σήμερα, πάμε μια μεγάλη βόλτα και στην επιστροφή μας, στρώνουμε τραπέζι και τρώμε!!!

Υλικά

2 κιλά χοιρινό σπάλα με κόκαλο (άκοπο, μόνο σπασμένο)
1 κουταλιά σούπας ελαιόλαδο
2 μέτρια κρεμμύδια ψιλοκομμένα
4 σκελίδες σκόρδο λιωμένο
1 ποτήρι του κρασιού άσπρο κρασί
Αλάτι, πιπέρι και Italian seasoning
1/2 κιλού ανάμεικτα λαχανικά κατεψυγμένα

Εκτέλεση

Ρίχνουμε το λάδι σε τηγάνι και σωτάρουμε ελαφρά το κρεμμύδι και το σκόρδο.

 Μεταφέρουμε σε γάστρα (πήλινη ή μαντεμένια), εγώ προτιμώ την πήλινη,  και απλά τοποθετούμε το κρέας πάνω στο κρεμμύδι. θέλουμε περνάμε μια φορά και το κρέας στο τηγάνι μέχρι να πάρει χρώμα.  Εγώ το αποφεύγω. Πασπαλίζουμε το κρέας (και από τις δύο πλευρές) με αλάτι, πιπέρι και Italian seasoning και περιχύνουμε με το κρασί.

Στο σημείο αυτό αν θέλουμε προσθέτουμε τα ανάμεικτα λαχανικά γύρω από το κρέας. Κλείνουμε την γάστρα ερμητικά. Επειδή το καπάκι της δικής μου δυστυχώς δεν μπορώ να πω ότι κλείνει καλά, καλύπτω την ανοιχτή γάστρα με αλουμινόχαρτο και μετά τοποθετώ το καπάκι. Μπορεί να κλείσει και με ζυμάρι (αλλά δεν έχω καμιά διάθεση να ζυμώνω και μετά το ψήσιμο να σπάω και το ζυμάρι προσέχοντας μην πέσει μέσα στο φαγητό). Τοποθετούμε τη γάστρα σε σχετικά χαμηλή θέση σε προθερμασμένο μέτριο φούρνο (150-180º C ανάλογα με το φούρνο) και αφήνουμε να ψηθεί για περίπου 3,5-4 ώρες.

Αυτήν την φορά να σας πω την αλήθεια μου, έκλεισα τη γάστρα και ξέχασα να βάλω μέσα τα λαχανικά. Στο τέλος του μαγειρέματος, έβρασα σε δυο ποτήρια νερό με διαλυμένους δύο κύβους λαχανικών, τα λαχανικά μου, τα σούρωσα και όταν άνοιξα τη γάστρα τα έριξα στη σάλτσα του κρέατος για να πάρουν τα αρώματά της.

Με το ζωμό που κράτησα από το σούρωμα των λαχανικών έφτιαξα ένα πολύ νόστιμο σπυρωτό πυλάφι, με την αναλογία 1 ποτήρι ρύζι parboiled - 2 νερό. Βραζουμε το ζωμό, ρίχνουμε το ρύζι, πιπέρι (όχι αλάτι λόγω ζωμού) ανακατεύουμε, κλείνουμε την κατσαρόλα και ψήνουμε σε πολύ χαμηλή φωτιά μέχρι το ρύζι να κάνει τρύπες στην επιφάνεια. (φωτογραφία μόνο από την αρχή της διαδικασίας, οι πειναλέοι της οικογένειας δεν μου επέτρεψαν να φωτογραφίσω τις ... τρύπες).

Κολοκυθάκια γεμιστά ... λεμονάτα

'Ενα από τα πολύ αγαπημένα μου καλοκαιρινά φαγητά από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ήταν τα γεμιστά κολοκυθάκια με κιμά και αυγολέμονο. Γίνεται ακόμη ελαφρύτερο και υγιεινότερο αφαιρώντας το ... αυγό και κρατώντας το λεμόνι. Φέτος δε με τα στρογγυλά κολοκυθάκια (ελπίζω να μην κατηγορηθούν ως μεταλλαγμένα), που τόσο ωραία κάθονται στο γέμισμα, τα βάλαμε στην εβδομαδιαία διάταξη. Αφού ακόμη κρατούν τα κολοκυθάκια στην αγορά, δεν χάνω ευκαιρία να τα φτιάχνω και να τα ξαναφτιάχνω. Η εκδοχή που παρουσιάζω εξακολουθεί να είναι ανάλατη και με περιορισμένες ποσότητες λιπαρών.

ΥΛΙΚΑ

10 στρογγυλά κολοκυθάκια μετρίου μεγέθους (όχι θηρία)
μισό κιλό κιμά μοσχαρίσιο
2 φλυτζανάκια καφέ ρύζι γλασσέ
1 κρεμμύδι μικρό ψιλοκομμένο
μισό ματσάκι μαϊντανός ψιλοκομμένος
μισό ματσάκι άνηθος ψιλοκομμένος
λίγος δυόσμος
πιπέρι
μισό κ.γ. μοσχοκάρυδου
1 φλυτζάνι τσαγιού νερό
1 φλυτζάνι τσαγιού λάδι
3 φλυτζάνια τσαγιού νερό
χυμός από τρία λεμόνια

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Σε ένα μπωλ βάζουμε τον κιμά, το ρύζι,  το κρεμμύδι, το μαϊντανό, τον άνηθο, τον δυόσμο, πιπερώνουμε και ρίχνουμε και το μοσχοκάρυδο και το νερό και ζυμώνουμε καλά. Αφήνουμε στην άκρη να ξεκουρασθεί (και το ρύζι να απορροφήσει λίγο το νερό).

Αδειάζουμε από την ψύχα τα κολοκύθια (την οποία και φυλάμε), αφού καθαρίσουμε τη φλούδα τους με το μαχαίρι και τα πλύνουμε.

 

Γεμίζουμε τα κολοκυθάκια με τη γέμιση που ετοιμάσαμε. Αν περισσέψει γέμιση, δεν πάει χαμένη, τη φτιάχνουμε σε γιουβαρλάκια και τα βάζουμε και αυτά στη κατσαρόλα.
Περιχυνούμε με το λάδι και το νερό.

 

Ψήνουμε σε μέτρια φωτιά (αρχικά στο 9 max  και κατόπιν στο 5 στη δική μου κουζίνα) για περίπου 45 λεπτά.

Προς το τέλος του μαγειρέματος (να απομένουν 10-15 λεπτά) ρίχνουμε και το λεμόνι.
Αντί για το λεμόνι, περιμένουμε να ψηθεί το φαγητό μας, φτιάχνουμε ένα ωραίο αυγολέμονο και περιχύνουμε με αυτό. Μούρλια γίνεται!!!!

Με την ψύχα των κολοκυθιών που φυλάξαμε φτιάχνουμε μια ωραία κολοκυθόπιτα
.

Καλή όρεξη!

ΠΑΤΑΤΟΠΙΤΑ

Όπως βλέπετε εγω επιμένω στις πίτες, όχι για κάποιο ιδιαίτερο λόγο, αλλα είναι μια λύση για κάτι εύκολο και νόστιμο. Θα μου πείτε πίτα και εύκολη; Κι όμως όταν δεν έχει φύλλο είναι πανεύκολη. Δυστυχώς θα κάνω καιρό να την ξαναφτιάξω γιατί τώρα που ο άντρας μου μπάρκαρε στα ξένα το μαγείρεμα περιορίζεται στο ελάχιστο (ευκαιρία για δίαιτα).

ΥΛΙΚΑ

4-5 πατάτες (ανάλογα το μέγεθος)
2-3 φρέσκα κρεμμύδια
3 πιπεριές (πράσινη,κόκκινη,κίτρινη)
1 κουτί μανιτάρια
2 σκελίδες σκόρδο
1/4 κεφαλοτύρι
λίγο δυόσμο ή θυμάρι
1-2 αυγά
αλατοπίπερο
1 φλ. κατεψυγμένα λαχανικά
1/4 του κιλού μπέικον ή λουκάνικα
2 κουταλιές σούπας τριμμένο τυρί για το γαρνίρισμα

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Βράζουμε τις πατάτες και τις λιώνουμε όπως τον πουρέ. Σ΄ένα τηγάνι σοτάρουμε όλα τα υλικά.

Τ΄ανακατεύουμε μαζί με τις πατάτες.

Στη συνέχεια βάζουμε το μίγμα σ΄ένα πυρέξ που πρώτα έχουμε λαδώσει καλά και έχουμε βάλει λίγη φρυγανιά για να μη κολήσει. Το στρώνουμε ομοιόμορφα και το ψήνουμε στους 180 βαθμούς για μισή ώρα περίπου.



Καλή επιτυχία!

Ανδριώτικη Φουρτάλια

Υλικά
6 αυγά
1 κιλό πατάτες στρογγυλά κομμένες
2 Ανδριώτικα λουκάνικα κομμένα
2-3 λούζες (το πετσί του χοίρου)
Μερικά κομματάκια ντόπιο σκληρό τυρί ή τριμμένο τυρί
Δυόσμο ψιλοκομμένο
Αλάτι-πιπέρι
Λάδι για το τηγάνισμα

Εκτέλεση
Βάζουμε στο τηγάνι τα λουκάνικα και τις λούζες μέχρι να λιώσει η γλίνα (το λίπος) μέσα στην οποία είναι διατηρημένα. Τα βγάζουμε και μέσα εκεί συμπληρώνουμε το λάδι για να τηγανιστούν οι πατάτες . Όταν οι πατάτες ροδίσουν ρίχνουμε τα λουκάνικα, τις λούζες, το τυρί και τον δυόσμο. Χτυπάμε τα αυγά με το αλατοπίπερο και τα ρίχνουμε από πάνω. Αναποδογυρίζουμε την ομελέτα για να ψηθεί και από την άλλη πλευρά. Την σερβίρουμε βάζοντας μερικά κομματάκια από πάνω. Μπορούμε να βάλουμε και παϊδάκια μαζί που συνήθως υπάρχουν μέσα στα χοιρινά μας.
Σε επόμενη ανάρτηση θα παρουσιάσουμε τα χοιροσφάγια στην Ανδρο και πως φτιάχνουν τον πασπαλά (τρόπος συντήρησης των χοιρινών).

Όλα του γάμου .... δύσκολα!

Καλώς σας ξαναβρίσκω όλους ύστερα από μεγάλη απουσία। Αν και το τελευταίο διάστημα είχα ελάχιστο χρόνο να γράψω ήταν ωστόσο πολύ δύσκολο να κρατηθώ μακριά από το μπλογκόσπιτο και από την μπλοκογειτονιά। Πολλές μυρωδιές μου γαργάλησαν την μύτη και αρκετές δημιουργίες με εντυπωσίασαν.
Με συγχωρείτε αν είναι λίγο σκόρπια η σκέψη μου, αλλά έχω την αμηχανία που έχει κάποιος όταν συναντά ένα φίλο μετά από καιρό και δεν έχει σπάσει ακόμα ο πάγος.
Τέλος πάντων, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας μερικές από τις δημιουργικές περιπέτειες που είχα τον τελευταίο καιρό. Λίγο από προσωπική διαστροφή (δεν μου αρέσει να αφήνω λεπτομέρειες στην τύχη τους), λίγο γιατί θεωρούσα ότι ένα από πιο ευχάριστα κομμάτια της διαδικασίας του γάμου είναι και η προετοιμασία του, λίγο θα γινόταν τα πράγματα στο γούστο μου και με πολύ μικρότερο κόστος, αφιέρωσα αρκετό χρόνο στην προετοιμασία του γάμου μου. Δεν επρόκειτο για κάτι μεγαλεπήβολο, αλλά πιστεύω ότι μετέδιδε την ζεστασιά και την χαρά μας.
Λοιπόν θα σας πω τι έκανα με το στολισμό της εκκλησίας. Δεν μου άρεσαν ούτως ή άλλως οι υπερβολές και ελπίζω ότι της απέφυγα. Χρησιμοποίησα 3 λευκά φανάρια σε διαφορετικά μεγέθη που τοποθέτησα στην είσοδο της αυλής της εκκλησίας. Στο διάδρομο που ξεκινούσε από την πόρτα της αυλής ως την εκκλησία έβαλα μερικά candle bags, χαρτοσακούλες λευκές με άμμο, οι οποίες φωτίζονταν από ρεσό, ή τουλάχιστον έτσι θα έπρεπε. Ενώ θα ήταν πολύ όμορφα αν ο γάμος ήταν το βράδυ, παρόλα αυτά δεν θα σας το σύστηνα αν παντρευόσαστε το απόγευμα. Εμείς τα είδαμε τελικά φωτισμένα μόνο μετά το μυστήριο.
Σε μια γωνία στο πλάι της εκκλησίας είχε τοποθετηθεί μια ροτόντα με ένα κοφτό τραπεζομάντηλο το όποιο κάλυπτε την ροτόντα ως κάτω। Εκεί μπήκαν τα καλάθια με τις μπομπονιέρες (στις οποίες θα επανέρθω) και 3 μεγάλα λαμπογυάλια που στην βάση τους είχαν ένα στρογγυλό καθρέπτη και 4 ρεσό περιμετρικά (βλ.φωτό). Στην βάση του τραπεζίου υπήρχαν άλλα τρία λευκά φανάρια με αστεράκια, τα οποία βρήκα στο praktiker. Παρέλειψα να σας πω ότι η πεθερά, της οποίας ή βοήθεια ήταν πραγματικά πολύτιμή βρήκε κάτι καταπληκτικά βαζάκια και πιατελίτσες με λευκές ανάγλυφες παραστάσεις τα οποία βάλαμε πάνω στο τραπέζι, γεμάτα με κουφέτα και αμυγδαλωτά γλυκά. Αυτά μαζί με δύο κηροστάτες (θα αναλύσω την επόμενη φορά την ιδέα) μέσα στην εκκλησία αποτελούσαν τον στολισμό. Εύχομαι σε όλους να είναι ευτυχισμένοι, να κάνουν τα πράγματα όπως εκείνοι επιθυμούν και να μπορούν να αντλούν χαρά από τα μικρά και από τα μεγάλα πράγματα της ζωής ακόμα και σε αυτούς τους τόσο δύσκολους καιρούς!

Χορτερή

Η πίτα που έχει την τιμητική της σήμερα είναι η χορτερή. Μια πίτα που φτιάχνετε στην Άνδρο και συγκεκριμένα σ' ένα ορεινό χωριό που ονομάζετε Κατακαλαίοι. Για να πω την αλήθεια εγώ δεν την έχω φτιάξει ποτέ μου, τη συνταγή μου την έδωσε η ξαδέλφη μου η Γιοβάννα , η οποία την κάνει πάρα πολύ ωραία. Και ιδού το αποτέλεσμα.

ΧΟΡΤΕΡΗ
1 κιλό σπανάκι ή σέσκουλα
½ κιλό τυρί φέτα
½ ματσάκι άνηθο
5-6 φρέσκα κρεμμύδια
1 φλ. καφέ ρύζι νυχάκι
5 αυγά
1 λουκάνικο χωριάτικο(σε ροδέλες)
1 φλ.καφέ γάλα ή κρέμα γάλακτος
Αλατοπίπερο

ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Καθαρίζουμε και πλένουμε καλά το σπανάκι, το κόβουμε σε
μικρά κομμάτια (με το χέρι), το αλατίζουμε και το τρίβουμε καλά με τα χέρια μας να μαραθεί, κατόπιν το πιέζουμε καλά-καλά να φύγει το πολύ νερό του. Στη συνέχεια το βάζουμε στην κατσαρόλα και το σοτάρουμε με τα κρεμμύδια, το άνηθο και τα λουκάνικα. Σ΄ένα κατσαρολάκι βράζουμε το ρύζι το σουρώνουμε και το βάζουμε και αυτό μαζί στο σπανάκι. Σ΄ένα μπολ χτυπάμε τ΄αυγά με το γάλα ή την κρέμα γάλακτος και τα ρίχνουμε μέσα στο μείγμα. Βάζουμε αλατοπίπερο και ανακατεύουμε καλά. Τελευταία βάζουμε την φέτα τριμμένη. Τέλος αδειάζουμε το μείγμα σ΄ένα ταψί ή πυρέξ που έχουμε λαδώσει καλά και το ψήνουμε στους 180 βαθμούς για 1 ώρα
περίπου. Καλή όρεξη!

Μουσταλευριά της Κατίνας

Την μουσταλευριά αυτή την φτιάχνει η πεθερά μου και την λατρεύουμε όλοι. Θεωρούμε ότι έχει ξεχωριστή γεύση. Ολοι την ρωτούν τί βάζει μέσα και έχει αυτή την γεύση. Η διαφορά έγκειται στα αρώματα που χρησιμοποιεί. Δοκιμάστε την θα σας αρέσει!

Υλικά
2 κιλά μούστο
2 κουταλιές στη σούπας στάχτη καθαρή από ξύλα
1 ποτήρι αλεύρι
Καρύδι ψιλοκομμένο
1 κυδώνι
1 κλαδάκι αρμπαρόριζα
Κανέλλα

Εκτέλεση
Βάζουμε το μούστο στην κατσαρόλα να ζεσταθεί μαζί με ένα κυδώνι μέσα για να βγάλει το άρωμά του. Ρίχνουμε την στάχτη και το ανακατεύουμε καλά. (Αν βάλουμε τη στάχτη μέσα σε πανάκι όπως το συνηθίζουμε ο μούστος δεν γλυκαίνει αρκετά). Το βράζουμε μαζί με την στάχτη για 15 λεπτά περίπου, ξαφρίζοντάς το όσο χρειάζεται. Κατεβάζουμε από την φωτιά, ρίχνουμε την αρμπαρόριζα μέσα για πέντε λεπτά περίπου. Αφήνουμε το μούστο να κατασταλάξει και να κρυώσει. Τον περνάμε από το σουρωτήρι μέσα στο οποίο έχουμε βάλει ένα πανί ή τούλι.

Μετράμε 5 ποτήρια σουρωμένου μούστου και το ρίχνουμε σε καθαρή κατσαρόλα. Βάζουμε το αλεύρι σε ένα σουρωτήρι και το λιώνουμε σιγά σιγά βουτώντας το μέσα στο μούστο. Ανάβουμε τη φωτιά και ταράζουμε συνεχώς με ξύλινη κουτάλα για να μην μας σβολιάσει. Μόλις πάρει μια βράση και πήξει το κατεβάζουμε από την φωτιά. Βρέχουμε λίγο τα πιατάκια μας και το σερβίρουμε. Ρίχνουμε κανέλλα και ψιλοκομμένο καρύδι από πάνω. Εάν προτιμάται μπορείτε να ρίξετε το καρύδι και μέσα στην κατσαρόλα να το ανακατέψετε μαζί.
Καλή Επιτυχία!

Γαύρος τηγανητός συνοδευμένος με άγρια χόρτα σαλάτα

Ένα από τα πολύ αγαπημένα φαγητά της οικογένειας είναι ο τηγανητός γαύρος. Ο γαύρος γενικότερα θα μου πείτε αφού τον μαγειρεύουμε με όλους τους δυνατούς τρόπους, αλλά ο τηγανητός είναι το κάτι άλλο ιδιαίτερα όταν το ψάρι είναι ήδη μεγαλούτσικο και γίνεται αφράτο στο τηγάνισμα. Από την άλλη τα χόρτα είναι επίσης η αδυναμία μας. Ειδικά τα άγρια χόρτα του βουνού. Ζωχοί, ραδίκια, βρούβες, .... Μικρή όταν ήμουν, όλες οι εκδρομές στην ύπαιθρο έκλειναν με μάζεμα χόρτων. Θυμάμαι, παίρναμε τη σακούλα στο χέρι και ένα μαχαιράκι και μπορούσαμε να "ξεπαστρέψουμε" πλαγιές ολόκληρες από τα χόρτα. Για μας τα παιδιά ήταν ατέλειωτο παιχνίδι. Βέβαια οι σακούλες οι δικές μας, όταν μαζεύαμε και εμείς χόρτα μόνο για κατσίκια και γαϊδούρια προορίζονταν (ήτοι κάλαθο των αχρήστων) γιατί εμείς δεν κόβαμε αλλά ξεριζώναμε ό,τι έφερνε σε χόρτο και είχε την ατυχία να βρεθεί μπροστά μας.
Δυστυχώς δεν έχω ξαναπάει ποτέ για χόρτα από τότε και "ξέχασα", όπως ξεχνάμε πολλά πράγματα...  Η αγάπη για τα χόρτα ως φαγητό  όμως δεν έφυγε, τουναντίον πέρασε και στα παιδιά. Αγοράζοντας τα πλέον από τη λαϊκή, τουλάχιστον μία με δύο φορές την εβδομάδα τα χόρτα έχουν την τιμητική τους στο σπίτι.

Τώρα θα μου πείτε τι στην ευχή θα γράψω για να περιγράψω αυτό το φαγητό, τη στιγμή που τόσο το καθάρισμα όσο και το τηγάνισμα του ψαριού, αλλά και το καθάρισμα και το βράσιμο των χόρτων θεωρούνται αυτονόητα, όχι ότι είναι.  Όχι τίποτε άλλο αλλά ειδικά το καθάρισμα του ψαριού είναι λίγο ....βρώμικη δουλειά, απασχολεί και τα δύο χέρια και δεν άντεχα να φωτογραφίζω ταυτόχρονα, θα λέρωνα και όλο τον κόσμο, αυτό που το πάτε;

Υλικά

α. Για τον τηγανητό γαύρο
1 κιλό γαύρο
αλεύρι για το τηγάνισμα
λάδι για τηγάνισμα

 β. για τα χόρτα σαλάτα
1 κιλό χόρτα
λίγο αλάτι
1 κ.γ. σόδα
΄
Α. Καθαρίζουμε το γαύρο, κόβοντας το κεφάλι και τραβώντας το, μαζί έτσι φεύγουν και τα εντόσθια. Ξεπλένουμε καλά τα ψαράκια και τα τοποθετούμε σε πιατέλα και αλατίζουμε. Σε ένα βαθύ πιάτο τοποθετούμε αλεύρι. Αλευρώνουμε είτε ένα-ένα τα γαυράκια είτε πιάνοντας τρία τρία  μαζί από τις ουρές και αλευρώνοντας κολλούν οι ουρές μεταξύ τους και γίνονται τριάδες ψαριών. Τηγανίζουμε σε καυτό λάδι και από τις δύο μεριές. Τοποθετούμε τα τηγανισμένα ψάρια σε πιατέλα καλυμμένη με απορροφητικό χαρτί προκειμένου να φύγουν τα πολλά λάδια από το τηγάνισμα και εν συνεχεία σερβίρουμε με αρκετό λεμονάκι. Του πάει πολύ.

Β. Κόβουμε το κοτσανάκι της ρίζας και καθαρίζουμε από τα χόρτα όσα φύλλα φαίνονται μαραμένα ή κίτρινα, όπως και τυχόν αγριόχορτα που καταλάθος μαζεύτηκαν (π.χ. γρασίδι). Εγώ για να τα πλύνω χρησιμοποιώ μια λεκάνη και ένα τρυπητό. Γεμίζω τη λεκάνη νερό, βάζω τα χόρτα μέσα και τα πλένω (πώς μουλιάζουμε τα ρούχα, κάτι τέτοιο). Στη συνέχεια τα περνώ λίγα λίγα από τρεχούμενο νερό της βρύσης και τα βάζω στο τρυπητό. Ακολουθώ τη διαδικασία αυτή 3-4 φορές μέχρι το νερό της λεκάνης να βγαίνει καθαρό. (Με τα νερά της λεκάνης ποτίζω τις γλάστρες μου, έτσι δεν σπαταλώ νερό και δεν πετάω τις βιταμίνες και άλλα ιχνοστοιχεία που ξεπλένονται από τα χόρτα, κάνουν καλό στα φυτά μας) .

Γεμίζω μέχρι τη μέση μια μεγάλη κατσαρόλα με νερό και τη βάζω στο μάτι. Μόλις βράσει (να κοχλάζει) το νερό , ρίχνω λίγο αλάτι και τη σόδα (διατηρεί το χρώμα των χόρτων ζωντανό πράσινο) και βάζω μέσα τα χόρτα λίγα λίγα.  Μισοκλείνω το καπάκι και αφήνω να βράσουν για 45 λεπτά περίπου. Όταν τα κοτσανάκια κόβονται με το πηρούνι εύκολα σημαίνει ότι τα χόρτα έχουν ψηθεί.
Σερβίρουμε με λάδι και λεμόνι.
Καλή όρεξη!