WHdNz76pJen8ZPksXvRV5KZoshE Να λείπει το ... βύσσινο!

Τρίτη 6 Δεκεμβρίου 2011

Βραβειάκι

Οι φίλες μας mary's crafts, tzeni xr. (My dreamy life) και Sophia (Χειροποίημα) μας χάρισαν βραβείο που απευθύνεται σε μικρά blogs με κάτω από 200 αναγνώστες. Τις ευχαριστούμε πολύ για την τιμή που μας έκαναν και μας επέλεξαν.  Ενα πολύ γλυκό βραβείο που από σήμερα θα στολίζει τον τοίχο μας.
Με τη σειρά μας πρέπει να το δώσουμε σε 5 ακόμη blogs αυτής της κατηγορίας.
And the winners are:
1. Τα ταξίδια μου,  της Helen Gr, η οποία μας ταξιδεύει σε κόσμους ονειρικούς με τις μαγειρικές και όχι μόνο αναρτήσεις της.
2. Dina's sweets, της Κωνσταντίνας, που μας γλυκαίνει με τα υπέροχα γλυκά της, τα οποία είναι μικρά ή μεγάλα κομψοτεχνήματα.
3. Being always hungry της T.A.G. Αννας, που παρουσίαζει κοσμοπολίτικες συνταγές ... κατευθείαν στο πιάτο μας.
4. That's Eat της Πέλας και της Σόφης, που με ζωντάνια και κέφι παρουσιάζουν νόστιμες συνταγές.
5.  Cookart by Elenfly,  της πολυπράγμονος Elenfly, που ανάμεσα σε αγιογραφίες, ζωγραφική, κατασκευές, χειροτεχνήματα,βρίσκει το χρόνο και να μαγειρεύει.

Τους ευχόμαστε τα καλύτερα και να χιλιάσουν τους αναγνώστες τους.

Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2011

Ασουρές


Όπως ξέρετε, είμαι Πολίτισσα. Από μικρή λοιπόν κάθε Αγίας Βαρβάρας αφενός κοινωνούσαμε στην εκκλησία τα παιδιά για τα Χριστούγεννα και αφετέρου φτιάχναμε για μία και μοναδική φορά το χρόνο τον ασουρέ, μια τελετουργική κρέμα να την πω που βάση έχει το σιτάρι, τις σταφίδες και τα ξερά φρούτα. Η προετοιμασία της ξεκινά από την προηγούμενη μέρα το βράδυ με το μούλιασμα του σιταριού, το βράσιμο την επομένη το χάραμα και τέλος το δέσιμο της κρέμας και το άδειασμα στα μπωλάκια. Κατόπιν ακολουθούσε ο εκκλησιασμός. Μετά την εκκλησία μοιράζεται στη γειτονιά για την υγεία των παιδιών, να τα προστατεύει η Αγία Βαρβάρα από τις αρρώστιες και κυρίως-όπως έλεγε η γιαγιά μου - από την ευλογιά. Άλλοι λένε ότι το έθιμο είναι μουσουλμανικό, γι' αυτό και απαντάται στους Πολίτες, τους Σμυρνιούς, τους Πόντιους αλλά και τους Βορειοελλαδίτες και δη στους Θρακιώτες, που είχαν μεγαλύτερη επαφή με τον μουσουλμανικό πληθυσμό. Αλλοι λένε πως έρχεται από την αρχαιότητα (έθιμα συνδεόμενα με τη σπορά).
Χρόνια ολόκληρα θυμάμαι τη γιαγιά μου να γαρνίρει τελευταία στιγμή τον ασουρέ με καρύδι (που πέρναγα εγώ το βράδυ από τον τρίφτη), σπόρους ροδιού και κανέλα, να παίρνω εγώ δυο δυο τα μπωλάκια και να ανεβοκατεβαίνω με τις σκάλες την πολυκατοικία (ευτυχώς μόνο 4 όροφοι αλλά με εφτά διαμερίσματα στον όροφο) για να μοιράζω σε όλα τα διαμερίσματα τον ασουρέ. Εκτός από εμάς παρόμοιο έδεσμα έφτιαχναν και οι Σμυρνιές. Στη γειτονιά υπήρχαν πολλές (Νέα Σμύρνη γαρ). Η διαφορά ήταν ότι η κρέμα αυτή ήταν χυλωμένη χωρίς καθόλου σιτάρι μέσα.  Όλα τα άλλα υλικά περίπου ίδια. Θύμιζε σε χρώμα - λίγο πιο ανοιχτό - και υφή την μουσταλευριά, όχι όμως σε γεύση. Καταλαβαίνετε τον πανικό Κυρίου που επικρατούσε στις σκάλες με παιδιά να ανεβοκατεβαίνουν, να παίζουν, να τους πέφτει ο ασουρές .... Ενα ευτυχισμένο πανδαιμόνιο.
Μεγάλωσα, έφυγα, παντρεύτηκα, μετακινήθηκα σε άλλη περιοχή, όμως το έθιμο το κράτησα. Αρχικά η γιαγιά δηλαδή, γιατί έμενε μαζί μου πολλά πολλά χρόνια και τα τελευταία 4 χρόνια εγώ μόνη μου.
Στο μοίρασμα το χαλάμε λίγο ειδικά όταν πέφτει καθημερινή και οι περισσότεροι εδώ δουλεύουμε. Σε κάποιους γνωστούς που φεύγουμε πάνω κάτω την ίδια ώρα το πηγαίνω πρωί. Κι αυτό αν καταφέρω να το φτιάξω εξ ολοκλήρου από την προηγούμενη. Αν όχι το μοίρασμα γίνεται αργά το βράδυ, αφού τον ασουρέ τον φτιάχνω γυρνώντας από το γραφείο.

Υλικά
1/2 κιλό σιτάρι αποφλοιωμένο
1 φλυτζάνι ζάχαρη
1 ξύλο κανέλας
1/2 φλυτζάνι σταφίδες ξανθές
1/2 φλυτζάνι σταφίδες μαύρες
1/2 φλυτζάνι χουρμάδες ξερούς χωρίς κουκούτσι
1/2 φλυτζάνι αποξηραμένα βερύκοκκα
4 κουταλιές σούπας αλεύρι
1 φλυτζάνι καρύδια τριμμένα
σπόρους από ένα ρόδι
κανέλα σκόνη για το γαρνίρισμα

Εκτέλεση
Από το βράδυ βάζουμε σε κατσαρόλα (ή χύτρα ταχύτητος - οι Πολίτες την έλεγαν ντουντουκλού) το σιτάρι να μουλιάσει σε νερό, αφού πρώτα το πλύνουμε με νερό (κι αυτό γιατί θα χρησιμοποιήσουμε το νερό του μουλιάσματος). Καλό είναι να μείνει στο νερό για 12 ώρες.

Την επομένη το πρωί/ή μετά από 12 ώρες, προσθέτουμε και άλλο νερό (αρκετό ώστε να καλυφθεί και να έχει άλλο τόσο από πάνω) και βράζουμε το σιτάρι. Χρειάζεται τουλάχιστον 3-4 ώρες. Εγώ χρησιμοποιώ χύτρα ταχύτητας και σε μια ώρα είναι έτοιμο.



Προσθέτουμε και άλλο νερό (1-2 ποτήρια) και το ξαναβάζουμε σε χαμηλή φωτιά.

Προσθέτουμε τις σταφίδες  (και τις ξανθές και τις μαύρες), τους χουρμάδες κομμένους σε κομματάκια, τα βερύκοκκα (καϊσιά τα λένε οι Πολίτες) και αυτά κομμένα σε κομμάτια, αν τυχόν θέλετε δαμάσκηνα ξερά, μπαίνουν και αυτά, και το ξύλο της κανέλας.
Στη φωτογραφία βλέπετε δείγμα από αυτά που έβαλα, γιατί ολομόναχη έπρεπε και να ανακατεύω συνέχεια το  γλυκό για να μην πιάσει και να ρίχνω τα υλικά και ... να φωτογραφίζω, δεν γινόταν πάντα.
Αφήνουμε να βράσει σε χαμηλή φωτιά ανακατεύοντας για ένα δεκάλεπτο, εως ότου μαλακώσουν τα αποξηραμένα μας φρούτα, οι δε σταφίδες παίρνουν μορφή σταφυλιού. Ρίχνουμε και τη ζάχαρη και αφήνουμε να πάρει μια βράση.

Σε ένα τηγάνι που το έχουμε ζεστάνει, καβουρντίζουμε σε χαμηλή φωτιά το αλεύρι μέχρι να αλλάξει χρώμα. Προσοχή μη σας καεί (αν το δείτε να παίρνει καφέ χρώμα η κάτω μεριά του, αποσύρετε το τηγάνι από το μάτι και ανακατεύετε πιο γρήγορα, σώζεται)

Προσθέτουμε 2-3 ποτήρια χλιαρό νερό και ανακατεύουμε καλά να διαλυθεί το αλεύρι και το ρίχνουμε στην κατσαρόλα

Το αφήνουμε να πάρει μια ακόμη βράση για μερικά λεπτά (πήζει, αλλά όχι πολύ) και ο ασουρές είναι έτοιμος. Τον αδειάζουμε σε μπωλάκια.

 
Με τον τρίφτη, αλέθουμε/τρίβουμε το καρύδι
Ο τρίφτης που χρησιμοποιώ είναι μεγαλύτερος από μένα αλλά κάνει τέλεια τη δουλειά του. Έχει μάλιστα και ... πατέντα στις ΗΠΑ!!!!!



Ξεσπορίζουμε και το ρόδι
Όταν κρυώσει ο ασουρές στα μπωλάκια, τα βάζουμε στο ψυγείο. Όταν είναι η ώρα να σερβίρουμε ή να μοιράσουμε γαρνίρουμε με το τριμμένο καρύδι, ρίχνουμε σπόρους ρόδι και κανέλα (σκόνη).

Οι αναλογίες αυτές βγάζουν 20 μπωλάκια σαν αυτά στις φωτογραφίες.

Χρόνια Πολλά για της Αγίας Βαρβάρας με υγεία σε όλους, και να χαίρονται τη γιορτή τους οι εορτάζουσες!

Πέμπτη 1 Δεκεμβρίου 2011

Σπιτικός ... κύβος (ή ζελέ) ζωμού κρέατος και λαχανικών



Επειδή ο γιος μου είναι λάτρης του βραστού κρέατος και των λαχανικών και συχνά πυκνά φτιάχνω για να του στέλνω, αλλά επειδή δεν αντέχουμε να τρώμε κρεατόσουπα όλη την ώρα, συμπυκνώνω το ζωμό και τον χρησιμοποιώ κατά το δοκούν, δηλαδή σε πιλάφι, στο βράσιμο των μακαρονιών, στο κοκκινιστό, όπου γενικά βάζει μια νοικοκυρά κύβο βοδινού ή λαχανικών. Θεωρώ ότι είναι πιο υγιεινό από τους έτοιμους κύβους, ακόμη και από τους φρέσκους που τα τελευταία χρόνια κυκλοφορούν στην αγορά. Κάποιες φορές μάλιστα αδειάζω το συμπυκνωμένο ζωμό σε παγοκύστες και τον καταψύχω. Όποτε χρειάζομαι, απλά ρίχνω στο φαγητό ένα ... παγάκι.

Τρόπος παρασκευής

Βράζουμε το κρέας και τα λαχανικά όπως περιγράφεται στην κρεατόσουπα. Αφαιρούμε το κρέας και τα λαχανικά για να τα σερβίρουμε. Εγώ αφήνω στο ζουμί το σέλινο, το κρεμμύδι και το πράσο και συνεχίζω να σιγοβράζω έως ότου συμπυκνωθεί ο ζωμός. Τα δε λαχανικά σχεδόν λιώνουν μέσα στο ζωμό, εγώ δεν τα πειράζω, τα αφήνω ως έχουν. Αν δεν θέλουμε να μείνει κομμάτι, απλά περνάμε το ζωμό στο μπλέντερ. Σε κάθε περίπτωση μένει ένα ποτήρι. Το αδειάζω σε ταπεράκι αυτών των διαστάσεων και αφού κρυώσει το συντηρώ στο ψυγείο. Μόλις κρυώσει ο ζωμός πήζει σα ζελέ και είναι έτοιμος για χρήση.

Κυριακή 27 Νοεμβρίου 2011

ΓΑΡΙΔΕΣ ΜΕ ΡΥΖΙ BASMATI





ΥΛΙΚΑ
Μια και έχουμε μπεί σε περίοδο νηστείας είπα να βάλω ένα φαγάκι ανάλογο των περιστάσεων. Δεν είναι άλλο από τις γαρίδες ,τις οποίες φτιάχνω συχνά όταν ταξιδεύει ο άντρας μου(εκείνος δεν είναι και τόσο λάτρης του είδους). Το φόντο της φωτογραφίας ίσως να σας παραπέμπει σε καλοκαιρινές διακοπές,θάλασσα,μπάνια, ήλιος (τι σας λέω χειμωνιάτικα!!!!)αλλά αυτή τη θέα έχω απο την βεράντα μου. Ας πάμε να φτιάξουμε το φαγητό μας.
1/2 κιλό γαρίδες
1 κουτί μανιτάρια
1 μεγάλο κρεμμύδι
2 σκελίδες σκόρδο
1 ποτηράκι κρασί
1 κουταλάκι κάρυ
1/2 πακέτο καβουροπόδαρα(υποκατάστατο)
αλατοπίπερο
2 φλ.τσαγιού ρύζι basmati

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Καθαρίζουμε και πλένουμε καλά τις γαρίδες, αν είναι με κέλυφος το βγάζουμε (εγώ το άφησα έτσι γίνονται πιο νόστιμες). Σ΄ενα τηγάνι βάζουμε λίγο λάδι να κάψει και σοτάρουμε τις γαρίδες με τα μανιτάρια, μόλις μαραθούν λίγο ρίχνουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο, που έχουμε ψιλοκόψει. Στη συνέχεια τα σβήνουμε με το κρασί (εγώ έβαλα κόκκινο δίνει πιο έντονη γεύση), τέλος βάζουμε το κάρυ και αλατοπίπερο. Τ΄αφήνουμε να βράσει προσθέτοντας λίγο νερό. Σ΄μια κατσαρολίτσα βράζουμε το ρύζι προσέχωντας να μη λασπώσει. Μόλις είναι έτοιμες οι γαρίδες τις κατεβάζουμε απο την φωτιά και βάζουμε τα καβουροπόδαρα όπου έχουμε κόψει σε κυβάκια. Υπάρχουν δυο τρόποι σερβιρίσματος είτε βάζουμε το ρύζι στο τηγάνι και ανακατεύουμε καλά όλα τα υλικά μαζί, είτε σερβίρουμε το ρύζι στο πιάτο και βάζουμε τις γαρίδες απο πάνω (όπως και να είναι την ίδια νοστιμιά έχουν).







ΚΑΛΗ ΟΡΕΞΗ

Σάββατο 26 Νοεμβρίου 2011

ΓΛΥΚΟ ΚΥΔΩΝΙ

Χρόνια Πολλά στις Κατερίνες στους Στέλιους και στις Στέλες. Μια και γιορτάζε η κόρη μου η Κατερίνα, είπα να σας κεράσω ένα γλυκάκι του κουταλιού. Απλό και κατάλληλο για όσους νηστεύουν αυτές τις ημέρες. Παλαιότερα δεν έλειπε από κανένα σπίτι ειδικά στην επαρχία. Μια γυάλα κυδώνι θα βρίσκονταν πάντοντε στο μπουφέ. Επειδή έπρεπε να υπάρχει ένα μέτρο στην κατανάλωσή του έλεγαν πάντοτε στα παιδιά: "Προσέχετε μην αδειάσετε την γυάλα αμέσως και έρθει κανένας άνθρωπος και δεν έχουμε να τον φιλέψουμε τίποτα"! Στις πόλεις που υπάρχει πληθώρα έτοιμων γλυκών έχουμε απαξιώσει λίγο τα γλυκά του κουταλιού. Γλυκειά ανάμνηση η μυρωδιά της αρμπαρόριζας κατά την διάρκεια της παρασκευής του.


Υλικά
1 κιλό κυδώνι καθαρισμένο και ψιλοκομμένο
1 κιλό ζάχαρη
2 κούπες νερό
1 κουτάλι χυμό λεμονιού
1 κλαδάκι αρμπαρόριζα
1/2 κούπα καρύδια ή αμύγδαλα ασπρισμένα

Εκτέλεση
Πλένουμε τα κυδώνια και τα καθαρίζουμε. Τα κόβουμε σε λεπτές φέτες και μετά σε λεπτές λωριδούλες. Τα ρίχνουμε σε λεκάνη με νερό. Επειτα τα βάζουμε στην κατσαρόλα με το ανάλογο νερό και τα βράζουμε μέχρι να μαλακώσουν λίγο. Ρίχνουμε την ζάχαρη, την αρμπαρόριζα και το δένουμε όσο εμείς θέλουμε δοκιμάζοντάς το σε ένα πιατάκι. Μόλις δέσει προσθέτουμε τα καρύδια ή τα αμύγδαλα, ότι εσείς προτιμάτε. Το σερβίρουμε στα βάζα αφού έχει κρυώσει.

Καλή Επιτυχία!




Τρίτη 22 Νοεμβρίου 2011

Γιουβαρλάκια σούπα αυγολέμονο!


Χειμώνιασε για τα καλά και οι σούπες έχουν την τιμητική τους! Τα γιουβαρλάκια δεν μπορούν ακριβώς να θεωρηθούν σούπα αλλά είναι ένα εύγευστο παραδοσιακά σπιτικό φαγητό που ζεσταίνει το κοκκαλάκι μας στα κρύα του χειμώνα, ιδίως όταν σερβίρεται αχνιστό αχνιστό με πηκτό αυγολέμονο και συνοδεύεται με ζεστό  ψωμί!!! (Η φωτογραφία δεν προδιαθέτει γιατί βλέπετε είναι από τα φαγητά που ετοιμάζονται Κυριακή, μπαίνουν απευθείας στο ταπεράκι και κατόπιν στην κατάψυξη για αποστολή στον σπουδάζοντα στην επαρχία υιό)

Υλικά

1/2 κιλό κιμά
1 μέτριο κρεμμύδι, τριμμένο (ή στο μούλτι)
1 σκελίδα σκόρδο, λιωμένη
2 φλυτζανάκια του καφέ ρύζι γλασέ
2 κουταλιές σούπας χυμό ντομάτας (πασάτα)
μαϊντανό
άνηθο
δυόσμο
αλάτι - πιπέρι
1 πρέζα μοσχοκάρυδο
λίγο αλεύρι για το πασπάλισμα των .... γιουβαρλακίων

2 μέτριες πατάτες καθαρισμένες και κομμένες σε κύβους

5 ποτήρια νερό
2 κουταλιές σούπας ελαιόλαδο
1 κύβο λαχανικών

Για το αυγολέμονο
Το χυμό από δύο λεμόνια
1 αυγό

Εκτέλεση

Σε ένα μπωλ βάζουμε τον κιμά, το τριμμένο κρεμμύδι, το λιωμένο σκόρδο, τη ντομάτα, το ρύζι, μαϊντανό, άνηθο, δυόσμο, μοσχοκάρυδο και λίγο νερό. Αλατοπιπερώνουμε και ζυμώνουμε. Αφήνουμε το κιμά λίγο να ξεκουραστεί.
Σε μια κατσαρόλα βράζουμε το νερό και ρίχνουμε το λάδι και τον κύβο λαχανικών.
Πλάθουμε μικρά μπαλάκια από τον ζυμωμένο κιμά, τα περνούμε στο αλεύρι (τα τινάζουμε λίγο για να φύγει η περίσσεια του αλευριού) και τα ρίχνουμε στο νερό που κοχλάζει.


Ρίχνουμε και τις πατάτες. Κλείνουμε την κατσαρόλα, χαμηλώνουμε τη φωτιά στο 3 και αφήνουμε το φαγητό να σιγοβράσει για 40 λεπτά περίπου, ελέγχοντας να μην τελειώσει το νερό του (προσθέτουμε αν χρειαστεί).

Μόλις ψηθεί, χτυπάμε το αυγό σε ένα μπωλ ρίχνοντας λίγο λίγο το χυμό του λεμονιού και στη συνέχεια με την κουτάλα της σούπας προσθέτουμε ζουμί από το φαγητό προκειμένου να φέρουμε το αυγολέμονο σιγά σιγά στην ίδια θερμοκρασία με το φαγητό (και φυσικά να μην ψηθεί το αυγό - έχει ......πλάκα βέβαια όταν συμβαίνει αυτό- μικρά κομμάτια ασπράδι ποσέ!!!!!, άσχετα αν καταστρέφεται το φαγητό). Επειδή είχαμε περάσει τα γιουβαρλάκια στο αλεύρι, το ζουμί τους χυλώνει και το αυγολέμονο δεν χρειάζεται τρελή προετοιμασία, γίνεται πηχτό ούτως ή άλλως.  Ρίχνουμε το αυγολέμονο στην κατσαρόλα με το φαγητό και κουνάμε κυκλικά την κατσαρόλα προκειμένου να αναμειχθεί το αυγολέμονο με το υπόλοιπο φαγητό.

Ετοιμο για σερβίρισμα (ή αποθήκευση σε τάπερ και κατάψυξη μόλις κρυώσει)! Καλή σας όρεξη!

Δευτέρα 21 Νοεμβρίου 2011

ΚΑΣΕΡΟΠΙΤΑ


Μετά τα λουλούδια και τους καφέδες ήρθε η ώρα να κάνουμε και κανένα φαγάκι(μη τα φορτώσουμε όλα στον κόκορα),πιο συγκεκριμένα μία απλή και εύκολη πιτούλα και μάλιστα κασερόπιτα.Τη συνταγή αυτή μου την έδωσε η λατρεμένη μου αδερφούλα.Είναι λίγο διαφορετική απο τις άλλες πίτες που ξέρουμε αλλά αξίζει τον κόπο να την φτιάξουμε,είναι πεντανόστιμη.Εκτός απο το κασέρι που είναι το βασικό τυρί, μπορούμε να βάλουμε ό,τι άλλο τυρί υπάρχει στο ψυγείο μας(μη τα πετάμε κιόλας).


ΥΛΙΚΑ

1 πακέτο φύλλο κρούστας
1/2 κιλό κασέρι
1/4 κεφαλοτύρι γλυκό
3 αυγά
1/2 λίτρο φρέσκο γάλα
1 πιπεριά πράσινη
1 πιπεριά κόκκινη
1 κουτί μανιτάρια ή μισό κιλό φρέσκα ψιλοκομμένα
1 1/2 φλ.τσ καλαμπόκι
λίγο λάδι


ΕΚΤΕΛΕΣΗ


Σ΄ένα ταψί βάζουμε τα μισά φύλλα και τα λαδώνουμε ένα-ένα. Κόβουμε όλα τα υλικά σε μικρά κομμάτια και τα βάζουμε απο πάνω,στη συνέχεια στρώνουμε τα υπόλοιπα φύλλα με την ίδια διαδικασία.Τέλος χτυπάμε τ΄αυγά μαζί με το γάλα και περιχύνουμε την κασερόπιτα,την αφήνουμε μισή ώρα να 'τραβήξει' το γάλα.Ψήνουμε στους 180 βαθμούς για 1 ώρα περίπου.

Καλή Επιτυχία

Ένα βραβείο από την HelenGr


Η HelenGr  από Τα Ταξίδια μου μας τίμησε και μας χάρισε αυτό το πολύ γλυκό βραβείο. Την ευχαριστούμε πολύ από καρδιάς.
Με τη σειρά μας και εμείς θα πρέπει να απονείμουμε το βραβείο και σε άλλα μπλογκοσπιτάκια. Ξέρετε κάτι όμως; είναι πολύ δύσκολο να επιλέξουμε, γιατί όλοι μας οι γείτονες είναι καταπληκτικοί και εξαιρετικά lovely όπως το θέμα του βραβείου! Οι περισσότεροι δε ήδη το έχουν αναρτήσει! Γι' αυτό και το χαρίζουμε σε όλους και όλες με πολλή αγάπη!

Δευτέρα 14 Νοεμβρίου 2011

ΚΑΦΕ ΜΕ ΤΙΣ ΦΙΛΕΣ ΜΟΥ


Ο χειμώνας φόρεσε τα καλά του(και μάλιστα τα πολύ καλά του).Το κρύο μας προδιαθέτει να βρεθούμε με καλή παρέα, να πιούμε καφεδάκι δίπλα σε κάποιο τζάκι,αν υπάρχει, και εννοείτε με το απαραίτητο κουσκουσάκι.Το καφέ μας όμως δε μπορούμε να το πιούμε ''ξεροσφύρι'' συνήθως κάποιο βούτημα θα έχουμε ή ακόμα καλύτερα κάποιο γλύκισμα.Σήμερα λοιπόν που ήρθαν οι φίλες μου σπίτι, η Ελένη και η Ειρήνη,ήπιαμε το καφεδάκι μας συνοδευόμενο απο λουκουμάδες.Ενα γλύκισμα που σίγουρα ποτέ δε λέμε οχι, καλή σας όρεξη.


ΥΛΙΚΑ

1/2 κιλό αλεύρι
1 κουταλάκι γλυκού αλάτι
1 φλ.καφέ ούζο
1 φακελάκι ξηρή μαγιά
1 ποτήρι νερό (ίσως περισσότερο)


ΣΙΡΟΠΙ
1 βαζάκι μικρό μέλι
λίγη κανέλλα(ξύλο)
λίγο τριμμένο καρύδι(προαιρετικά)
1 ποτήρι νερό


ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Ανακατεύουμε όλα τα υλικά σ΄ένα μεγάλο μπώλ και φτιάχνουμε ένα λείο χυλό,να μην είναι ούτε πολύ πυχτό αλλά ούτε και πολύ νερουλό. Τ΄αφήνουμε λίγο στην άκρη σκεπασμένο να ξεκουραστεί και να φουσκώσει.Μόλις αρχίσει να κάνει φουσκάλες είναι έτοιμο για τηγάνισμα.Σε μια κατσαρολίτσα βάζουμε λάδι ως τη μέση και περιμένουμε να κάψει καλά,στη συνέχεια μ΄ένα κουτάλι,το οποίο έχουμε βουτήξει σε λίγο λάδι(για να ξεκολάει ο χυλός)πέρνουμε λίγο-λίγο και βάζουμε στο λάδι προσπαθόντας να κάνουμε μπαλάκια και τηγανίζουμε.Μόλις πάρουν αρκετό ξανθό χρώμα είναι έτοιμα.Σ΄ένα κατσαρολάκι βάζουμε τα υλικά για το σιρόπι και βράζουμε λίγο προσέχωντας να μη φουσκώσει(περίπου ένα τέταρτο με είκοσι λεπτά).Σερβίρουμε περιχύνοντας με το σιρόπι,βάζουμε και λίγη κανέλλα σκόνη ή καρύδι.

Πέμπτη 10 Νοεμβρίου 2011

Ο ΚΗΠΟΣ ΜΟΥ ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ

Θέλοντας να βάλω λίγο χρώμα,ετσι για να σπάσω τη μαυρίλα των ημερών και να ξεφύγουμε λίγο απο την μαγειρική διάλεξα τα λουλούδια του κήπου μου.Έχω αναφέρει (σε σχόλιά μου)οτι τα λουλούδια είναι μια απο τις αδυναμίες μου όσο τα φροντίζω τόσο με ανταμοίβουν και ιδού το αποτέλεσμα.









Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...